Nikołaj Nikołajewicz Obruczew (; ur. , zm. ) – rosyjski generał infanterii (piechoty) od 1887.
Życiorys Rosyjski działacz wojskowy i państwowy, generał-adiutant (1878), honorowy członek Akademii Nauk (1888), Akademii Sztabu Generalnego i Uniwersytetu Moskiewskiego.
Urodził się w rodzinie oficera. Ukończył 1 Korpus Kadecki w Petersburgu (1848) i Akademię Sztabu Generalnego (1854). W 1848 jako chorąży wstąpił do lejb-gwardii Pułku Izmajłowskiego. W 1850 napisał nieopublikowany „Opyt istorii wojennoj litieratury w Rossii”. W latach 1850–1854 studiował w Akademii Wojskowej, następnie pełnił służbę w sztabie głównodowodzącego korpusami gwardyjskim i grenadierskim. W latach 1855–1856 był dywizyjnym kwatermajstrem (kwatermistrzem) 2 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty. Od 1856 był profesorem i szefem katedry statystyki wojskowej w Akademii sztabu Generalnego. Podzielał poglądy Nikołaja Czernyszewskiego i Nikołaja Dobrolubowa. W 1858 z inicjatywy Dmitrija Malutina i Obruczewa wydano Wojennyj Sbornik, zawierający wiele opozycyjnych rozdziałów, który redagował wspólnie z Czernyszewskim i Aniczkowem.