Do tego grona należeli: Johannes Caterus, Marin Mersenne (wraz z grupą paryskich matematyków, teologów i filozofów), Gérard Desargues, Antoine Arnauld, Thomas Hobbes, Pierre Gassendi, Gisbertus Voetius, grupa francuskich jezuitów (m.in. Pierre Bourdin), czy platonik z Cambridge Henry Moore. Kartezjusz ustosunkował się do tych głosów w Obiectiones et responsiones (Zarzutach kilku uczonych mężów), dołączanych do Medytacji już od pierwszego wydania i stanowiących ich integralną część. Kontakt z manuskryptem mieli również m.in. Henrik van Roy i Constantijn Huygens.
Struktura Medytacje zostały napisane w formie traktatu, w którym kolejne sześć medytacji prezentowane są jako kolejne dni rozważań. „O czym można wątpić, O naturze umysłu ludzkiego. Że jest on bardziej znany niż ciało, O Bogu: że istnieje, O prawdzie i fałszu, O istocie rzeczy materialnych i raz jeszcze o Bogu, że istnieje, O istnieniu rzeczy materialnych i o realnej różnicy między umysłem i ciałem.”
Następnie prezentowane jest siedem „Zarzutów uczonych mężów”, wraz z odpowiedziami autora.
Recepcja Dzieło zostało umieszczone w index librorum prohibitorum dekretem Świętego Oficjum z 1663 i kolejnym dekretem z 1720.