15 października 1925 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do kadry korpusu oficerów kawalerii przy Departamencie II Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych z jednoczesnym przeniesieniem służbowym do Oddziału IV Sztabu Generalnego na okres sześciu miesięcy. Z dniem 15 listopada 1926 roku został przeniesiony w stan nieczynny na przeciąg 12 miesięcy. W kolejnych latach przedłużano mu pobyt w stanie nieczynnym. Z dniem 31 maja 1930 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934 posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I jako „oficer przewidziany do użycia w czasie wojny” i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.
Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w niewoli sowieckiej, przebywał w obozie w Kozielsku, skąd 7 marca 1940 w grupie kilkunastu jeńców został przewieziony do więzienia w SmoleńskuMaryla Fałdowska Tło polityczne i okoliczności decyzji władz radzieckich o likwidacji polskich jeńców wojennych wiosną 1940 roku, [w:] Doctrina. Studia społeczno-polityczne, nr 6/2009, s.