Był członkiem rady Banku Polskiego SA. Kierował cukrowniami „Gostyń” do 1939 i „Zduny” do 1931. Założyciel i wiceprezes Banku Cukrownictwa, prezes Banku Związku Spółek Zarobkowych, twórca Sandomiersko-Wielkopolskiej Hodowli Nasion SA, wiceprezes rady naczelnej Organizacji Ziemiańskich, od 16 września 1937 prezes Związku Uzdrowisk Polskich (zastępując na stanowisku zmarłego Rajmunda Jarosza), prezes Naczelnej Organizacji Związków Hodowców Koni.
Od 1920/1921 był właścicielem majątku Szelejewo. W gospodarstwie hodował konie i bydło. W 1930 stworzył tam pierwsze polskie gospodarstwo ekologiczne. W 1931 wprowadził metodę biodynamiczną w swym majątku liczącym 1764 hektarówPaull, John & Bietkowski, Pawel (2022). Stanisław Karłowski (1879-1939): Pioneer of Biodynamic Farming and Organic Agriculture in Poland, Advances in Social Sciences Research Journal, 9(7), 358-387.. Był nagradzany na wystawach rolniczych. W 1923 reaktywował działanie uzdrowiska w Horyńcu.
Uzyskał mandat senatora Senatu RP III kadencji (1930–1935) (z ramienia BBWR). Był członkiem Komisji Gospodarstwa Społecznego i Komisji Skarbowo-Budżetowej.
W 1937 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.