Benedyktyni, Zakon Świętego Benedykta (łac. Ordo Sancti Benedicti, używany skrót: OSB) − katolicki zakon mniszy założony w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji. Jest to najstarszy zakon w Kościele zachodnim i dzieli się na trzy gałęzie: męską – mnichów; żeńską – mniszki; laikat – oblatów, wiernych świeckich obojga płci, zrzeszonych przy opactwach benedyktyńskich i żyjących według Reguły św. Benedykta w świecie.
Słynne motto zakonu, przypisywane założycielowi, brzmi: Ora et labora (Módl się i pracuj), zaś hasłem przewodnim jest: Ordo et pax (Ład i pokój) oraz Aby we wszystkim Bóg był uwielbiony − Ut in omnibus glorificetur Deus (RB 57,9).
W sprawowaniu liturgii godzin benedyktyni posługują się własnymi księgami liturgicznymi, innymi od rzymskich (obrządek monastyczny).
Opactwa benedyktyńskie są niezależne jurysdykcyjnie od jakichkolwiek wyższych władz zakonnych, chociaż mogą łączyć się w kongregacje. Kongregacje i niezależne opactwa tworzą Konfederację Benedyktyńską. Istnieją także kongregacje i opactwa nie będące członkami Konfederacji.
Mnisi ślubują: stałość (stabilitas), obyczaje monastyczne (conversatio morum), posłuszeństwo (oboedientia) wobec Reguły.