thumb|left|270px|Przykład siatki Karnaugha dla czterech zmiennych z zaznaczonymi grupami zarówno zer, jak i jedynek. Poniżej zapisano uzyskaną postać minimalną funkcji w postaci sumy i iloczynu W każdej uzyskanej grupie część wartości zmiennych będzie wspólna dla wszystkich pól i to z nich powstaje wyrażenie odpowiadające danej grupie. Jeżeli pogrupowane zostały jedynki, wyrażenie dla pojedynczej grupy będzie miało postać iloczynu zmiennych, które, jeżeli w danej grupie przyjmują wartość 1, będą występowały w postaci prostej, jeżeli 0 – w postaci zanegowanej (zmienne przyjmujące w danej grupie różne wartości są pomijane); funkcja końcowa będzie sumą tych iloczynów. Jeżeli utworzono grupy zer, wyrażenie dla danej grupy będzie sumą zmiennych w postaci zanegowanej, jeżeli w danej grupie mają wartość 1, prostej, jeśli 0; wynik będzie iloczynem takich sum. Tak więc im grupa jest większa, od tym mniejszej liczby zmiennych zależy.
Sklejanie „na skos” Gdy istnieją grupy jednoelementowe, które stykają się ze sobą rogami (nie mogą zostać sklejone w konwencjonalny sposób), jest możliwość zminimalizowania funkcji za pomocą funktorów XOR i XNOR.