Amfory po pszenicy i winie były na pewno wystarczająco „czyste”, by być użyte do produkcji betonu.
Tituli picti thumb|Amfory typu Dressel 20 z przykładami tituli picti i pieczęciami garncarzy znalezione na Monte Testaccio. Monte Testaccio dało archeologom rzadki wgląd w ekonomię starożytnego Rzymu. Amfory zwałowane na hałdzie były często oznakowane za pomocą tituli picti, malowanymi lub wytłaczanymi inskrypcjami, w których zawarta była informacja o masie oliwy w pojemniku, imiona ludzi, którzy oliwę ważyli i rejestrowali dane oraz nazwę prowincji, w której napełniono oliwą oryginalne pojemniki. Pozwoliło to archeologom ustalić, że oliwa w amforach była importowana w imieniu państwa i była przeznaczona dla annona urbis (dystrybucji wśród mieszkańców Rzymu) lub annona militaris (dystrybucja dla armii). Rzeczywiście, część inskrypcji znalezionych na amforach z połowy II wieku wyraźnie wskazuje, że oliwa, którą kiedyś zawierały, była dostarczana dla urzędnika (prefectus annonae) odpowiedzialnego za państwową dystrybucję żywności. Jest również możliwe, że Monte Testaccio było także przez niego zarządzane.