Nazwą tą zaczęto określać każde miejsce przeznaczone do przechowywania towarów, często więc używano go w odniesieniu do piwnic (horrea subterranea), ale nawet użyte względem miejsc, gdzie przechowywano dzieła sztukiPliniusz, Epistulae VIII, 18., a nawet do bibliotekSeneka, Epistulae morales ad Lucilium 45.. Niektóre z publicznych horreów miały podobieństwo do banków, w których można było przechowywać kosztowności, ale horreów pierwszorzędnych należały miejsca, gdzie przechowywano i dystrybuowano przez państwo produkty żywnościowe, jak zboże czy oliwaWilliam Smith: A Dictionary of Greek and Roman Antiquities. London: John Murray, 1875, s. 618.. Olbrzymie potrzeby Wiecznego Miasta sprawiały, że ilość towarów przechodzących przez nie towarów była ogromna, nawet według norm dzisiejszych. Szacuje się, że sztuczne wzgórze Monte Testaccio w Rzymie, wznoszące się za terenem Horrea Galbae, zawiera szczątki przynajmniej 53 milionów amfor po oliwie, w których sprowadzono ok. 6 miliardów litrów tego płynuBryan Ward-Perkins: The Fall of Rome and the End of Civilization. Oxford: Oxford University Press, 2005, s. 91-92, ..