Spominki poznańskie – cztery notatki rocznikarskie (obejmujące lata 1257, 1265, 1274 i 1278) zapisane jako glossa do Kroniki Wincentego Kadłubka na karcie 186 Rękopisu eugeniuszowskiego. Badacze datują ich powstanie na rok 1306 i zaliczają je do zbioru tzw. roczników wielkopolskich. Spominki przekazały jako jedyne informację o zdobyciu Poznania przez Brandenburczyków w 1274 roku.
Rękopis Kodeks z biblioteki księcia Eugeniusza Sabaudzkiego, przechowywany w Nationalbibliothek w Wiedniu pod sygnaturą Ms lat. 480, zawiera między innymi najstarszą zachowaną kopię Kroniki polskiej mistrza Wincentego. Rękopis został spisany na początku XIV wieku i był kopią XIII-wiecznej kolekcji dzieł literackich oraz historycznych, która powstała w Poznaniu. Kolekcja ta została zebrana przez pisarza, który podpisał się jako Nicolaus de Sydee, czyli najprawdopodobniej Mikołaj z Sielca, kanonik poznański w latach 1238–1256. Po śmierci Mikołaja kolekcja znalazła się w zbiorze należącym do biskupa poznańskiego Bogufała II, który przekazał ją testamentem do skarbca katedry poznańskiej.