Dodatkowo zajmowała się projektowaniem wnętrz letnich willi dla turystów.
W latach 1969–1972 Valmaggia zarządzała swoim drugim sklepem “Rina Palau” w mieście portowym Palau, gdzie oprócz mebli sprzedawała odzież z własnoręcznie malowanymi wzorami, sardyńską biżuterię oraz antyki. W tym okresie poznała Giacomino Canu - proboszcza-malarza z parafii w Baja Sardinia, co obudziło w niej zainteresowanie malarstwem olejnym.
thumb|"Morze i skały w Capo Falcone (Stintino)", Vittoria Valmaggia (1977)
Po ślubie z Gerardem Conforti - sierżantem karabinierów, Valmaggia przeprowadziła się do Riola Sardo, gdzie mąż jej dowodził jednostką w latach 1973-1977. Powstał wtedy obraz “Morze i skały w Capo Falcone (Stintino)” wystawiony w turyńskiej “Galerii ENFAC”.BORDONI CORRADO. 150 artisti in orbita, Artecon, 1978 Praca męża zmusiła ją do ponownej przeprowadzki, tym razem na wyspę Maddalena, gdzie w latach 1977-1983 skupiła się na malarstwie. Jej prace, zainspirowane otaczającą naturą i często wystawiane na prywatnych salonach, przedstawiały m.in. więdnące kwiaty, przybrzeżne pejzaże podczas burzy oraz łodzie o zachodzie słońca. W tym samym czasie rozwinęła swoją największą pasję - tradycje i stroje ludowe Sardynii, studiując historyczne dokumenty oraz rzadkie wydania książek na temat lokalnej kultury.