Kościół św. Marcina – drewniany kościół, który znajdował się w Międzyrzeczu Górnym w gminie Jasienica wybudowany w 1522. Świątynia doszczętnie spłonęła 27 stycznia 1993.
W pobliżu kościoła znajduje się cmentarz parafialny z figurą św. Marii z 1861 z wykutym wezwaniem „Święta Mario, proś za nas”. W 1949 w sąsiedztwie kościoła wybudowano Grotę Matki Boskiej z Lourdes w dowód wdzięczności za ocalenia kościoła w czasie II wojny światowej.
Kościół spłonął w styczniu 1993. Z pożaru ocalała tylko kamienna kropielnica z 1780, szczątki rzeźby murzyna z chrzcielnicy, nadtopione naczynia liturgiczne oraz bryła stopionego spiżu z dzwonu wieżowego.
Architektura mały|lewo|Dawny drewniany kościół Drewniany kościół w Międzyrzeczu miał konstrukcję zrębową. Dach i wieżę pokryto gontem. Wieża była kwadratowa z izbicą, posadowiona na kamiennej podmurówce, nakryta wysokim dachem z iglicą. Wieża mierzyła 33 m, taka sama była długość kościoła. Kościół miał prezbiterium trójboczne, prostokątną nawę oraz kruchtę w wieży. W 1849 powstała murowana zakrystia. Do kościoła prowadziły trzy wejścia z klepkowymi drzwiami i żelaznymi okuciami z XVIII w.
We wnętrzu znajdowały się gotyckie odrzwia w kształcie oślego grzbietu.