Dzierkowszczyzna (biał. Дзеркаўшчына, Dzierkauszczyna; ros. Дерковщина, Dierkowszczina) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, nad rzeką Marchwą, 13 km na południowy zachód od Głębokiego. Wchodzi w skład sielsowietu Koroby.
Siedziba parafii prawosławnej (pw. św. Pantelejmona) i rzymskokatolickiej (pw. Wniebowstąpienia Pańskiego).
Historia W 1744 roku Dzierkowszczyzna leżała na terenie parafii w Głębokiem w dekanacie połockim diecezji wileńskiej.
Wieś została opisana w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. Z opisu wynika, że w 1806 wieś należała do Antoniego Buchowieckiego, ostatniego podwojewodziego wileńskiego (1779–1790). W 1866 roku w folwarku mieszkało 56 osób wyznania rzymskokatolickiego. Była tam gorzelnia. We wsi w 26 domach mieszkało 196 osób, katolików. Miasteczko leżało w gminie Sitce, powiecie wilejskim, guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Miejscowość należała do Domejków.
W okresie międzywojennym wieś, folwark a następnie kolonia i szkoła leżała w granicach II Rzeczypospolitej w gminie Norzyca, a następnie w gminie wiejskiej Głębokie, w powiecie dziśnieńskim, w województwie wileńskim.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało: