W latach 1975–2000 był współredaktorem czasopisma Studia Mathematica. Równocześnie w latach 1967–1969 pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, a w latach 1970–1995 na Uniwersytecie Gdańskim.

Był promotorem w 12 przewodach doktorskich, w tym Stanisława Kwapienia i Jerzego ZabczykaWielu jego uczniów zostało promotorami dalszych doktoratów. Zbigniew Ciesielski doczekał się 28 wnuków matematycznych (tj. osób, które zrobiły doktorat u któregoś z jego 12 uczniów) i 36 prawnuków. Wykaz wszystkich jego potomków matematycznych znajduje się na stronach .

Opublikował prace z teorii aproksymacji, m.in. dotyczące baz typu Schaudera w przestrzeniach funkcyjnych, a ponadto prace poświęcone matematycznej teorii ruchów Browna, probabilistycznej teorii potencjału oraz nieparametrycznej estymacji gęstościKto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, Wyd. Interpress, Edycja 3, Warszawa 1993, s. 106..

W 1974 wystąpił jako invited speaker na Międzynarodowym Kongresie Matematyków. W Vancouver w sekcji General Topology, Real and Functional Analysis;