W tym czasie w Kaliszu kwitło także życie społeczne i kulturalne. Powstały Towarzystwo Czerwonego Krzyża, Towarzystwo Ratowania Tonących, Towarzystwo Dobroczynności, Resursa Obywatelska oraz Towarzystwo Cyklistów. Sam gubernator pełnił obowiązki prezesa kaliskich oddziałów Towarzystwa Czerwonego Krzyża, Towarzystwa Dobroczynności, prezesa gubernialnego kuratorium trzeźwości, prezesa ogólnego zebrania członków kasy pożyczkowo-oszczędnościowej urzędu gubernatorskiego i prezesa kaliskiej resursy. Dzięki osobistemu stawiennictwu Daragana car rosyjski w 1898 wydał zezwolenie na budowę połączenia kolejowego Kalisza z Łodzią i Warszawą.
Będąc gubernatorem najbardziej na zachód położonej guberni Imperium Rosyjskiego, Daragan nie był, oględnie mówiąc, zwolennikiem polityki rusyfikacji. Na takie stanowisko Daragana miał prawdopodobnie wpływ urzędujący od końca 1867 wicegubernator Pawieł Rybnikow. Nierzadko podlegli Daraganowi urzędnicy w kontaktach z mieszkańcami guberni posługiwali się językiem polskim, którego używano swobodnie nie tylko w życiu prywatnym, ale również był on wprowadzany do magistratów i zarządów gmin, gdzie wypierał język rosyjski. Sam gubernator również z czasem całkiem dobrze władał językiem polskim.