serii powiększono ponadto statecznik pionowyZmiany poskutkowały zwiększeniem maksymalnej masy startowej do 1331 kg (http://www.wingnutwings.com/ww/product?productid=3110). W wersji C.IIa powstała ponad połowa samolotów (dokładna liczba nie jest znana); C.III – wyposażona w mocniejszy 200-konny (149 kW), chłodzony cieczą silnik rzędowy Benz Bz. IV i z 8 rozpórkami zamiast 2 słupków międzypłatowych (istniał tylko pojedynczy egzemplarz zniszczony podczas pożaru fabryki w Adlershof we wrześniu 1916)Grey, Thetford (1970), s.445.
Użycie bojowe left|thumb Samolot wszedł do służby na froncie zachodnim w marcu 1916 roku, najpierw w rejonie Verdun. Używany był do dalekodystansowego rozpoznania, korygowania ognia artylerii, a także eskortowania bombowców i w ograniczonym zakresie bombardowania. Dzięki dobrej aerodynamice nie ustępował prędkością ówczesnym myśliwcom alianckim, jak Nieuport 11 czy Sopwith Pup, będąc trudnym do przechwycenia. Pomimo zwartej budowy (Roland C.II był wówczas najmniejszym z niemieckich samolotów dwumiejscowych, o rozmiarach niewiele większych od myśliwca), słabszą stroną była jednak jego manewrowość, z powodu niskiej efektywności sterów, będących w cieniu dość grubego i krótkiego kadłuba.