W 1958 uzyskała stopień doktora nauk na podstawie rozprawy Problemy graniczne nowego typu dla równań różniczkowych cząstkowych hiperbolicznych. W 1961 została mianowana profesorem nadzwyczajnym. W 1971 została pracownikiem Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1981–1984 pełniła funkcję kierownika Studiów Doktoranckich na wydziałach matematyki, informatyki i mechaniki UW. W 1984 otrzymała tytuł profesora zwyczajnego, w 1993 przeszła na emeryturę.
W swoich badaniach naukowych zajmowała się teorią równań różniczkowych, teorią potencjału i teorią dystrybucji. W 1972 opublikowała książkę Transformacje Fouriera i równania różniczkowe liniowe.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 263-5-23).
Nagrody i odznaczenia W 1956 otrzymała Nagrodę im. Stefana Banacha, w 1973 nagrodę indywidualną I stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. W 1973 została także odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Bibliografia
Grzegorz Łysik: Zofia Szmydt (1923–2010): Wiadomości Matematyczne 51 (2), 2015,