Dawny dwór thumb|240px|Dwór Wendorffów i Łozińskich w 1937 roku thumb|240px|Ruiny kaplicy katolickiej Prawdopodobnie Stanisław i Ewa Wendorfowie wybudowali w 1802 roku dwór, wzniesiony na planie czworokąta, z niską podmurówką i bardzo wysokim, gładkim, gontowym czterospadowym dachem. Od strony podjazdu miał ganek, którego trójkątny szczyt z półkolistym okienkiem był wsparty dwiema parami kolumn. Od strony ogrodu elewacja była podobna. Przed domem rozciągał się kolisty gazon.
Za domem znajdował się ogród o założeniu francuskim, który przechodził w park krajobrazowy opadający tarasami ku rzeczce Park założył na początku XIX wieku Stanisław Wendorff.
Na terenie folwarku istniały spichlerze z 1811 i 1812 roku.
Dwór istniał do II wojny światowej. Do dziś zachowały się częściowo zrujnowane fundamenty, ruina jednego ze spichlerzy i resztki parku.
Majątek w Hołynce został opisany przez Ewę Felińską w jej książce Pamiętniki z życia. Był również opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy , 2. wpis, 7. znaczenie.
Bibliografia
Kategoria:Agromiasteczka w obwodzie mińskim Kategoria:Wsie w rejonie kleckim