Kompleksem magazynów wzniesionych przy bocznicach kolejowych stacji Warszawa Gdańska zarządzało miejskie przedsiębiorstwo − Miejskie Zakłady Zaopatrywania Warszawy.
1 września 1939 na pozostałej części placu miała rozpocząć się budowa pierwszego dworca autobusowego w Warszawie, którego oddanie do użytku planowano na przełom lat 1939 i 1940.
Wybuch wojny w 1939 spowodował nie tylko zaniechanie budowy dworca, ale również zniszczenie (w wyniku nalotów) zlokalizowanych przy placu drewnianych hal targowych. W czasie okupacji z położonych na dawnym obszarze placu bocznic (tzw. Umschlagplatz) odchodziły transporty ludności żydowskiej z getta warszawskiego do obozów zagłady.
Po 1945 na miejscu bocznic kolejowych i magazynów zbudowano osiedle Stawki, zaś reszta dawnego Placu Broni zamieniona została w bazę transportowąJerzy S. Majewski Plac Broni, www.warszawa.wyborcza.pl, 07.08.2002.
W kulturze W literaturze z epoki występowała także nazwa Plac Marsowy (m.in. w dziełach Mochnackiego i Mierosławskiego). Na placu Marsowym rozgrywa się ostatnia scena dramatu Juliusza Słowackiego Kordian. Scena mającej nastąpić egzekucji tytułowego bohatera urywa się w kulminacyjnym momencie, gdy oficer z plutonu egzekucyjnego „rękę podnosi w górę”.
Przypisy
Broni Kategoria:Muranów (Śródmieście)