Dawud nie liczył się kompletnie z kalifem, który w tej sytuacji uczynił swoim powiernikiem Zengiego. W roku 1136 skłócony z Abbasydą Dawud jako pierwszy opuścił szeregi sprzymierzonych, udając się do Azerbejdżanu, zaś Zengi uciekł wraz z kalifem. Dawud został następnie rozbity przez dowódcę Masuda Kara Sunkura pod Maraghą. Ar-Raszid początkowo przebywał w Azerbejdżanie, przy czym pojednał się z Dawudem, zaś przyłączyli się do niego także namiestnik Farsu Mengü-Bars i Chuzestanu Boz-Aba. Nowi sprzymierzeńcy w roku 1136/1137 zaatakowali Hamadan, jednak zostali pokonani przez Masuda, przy czym Mengü-Bars zginął. Ar-Raszid ostatecznie podzielił los swojego ojca, w roku 1138 ginąc z rąk nizarytów.
Przez pozostałe sześć lat swojego życia Dawud sprawował władzę w Azerbejdżanie i faktycznie zrezygnował z walki o sułtanat. Pogodził się także z Masudem, który uznał go oficjalnie następcą tronu (wali ahd). W roku 1143/1144 został zamordowany przez nizarytów, podobno na zlecenie Zengiego, który miał się obawiać, iż Masud wyśle swojego bratanka by ten przejął jego ziemie.
Bibliografia
Kategoria:Seldżukidzi Kategoria:Zmarli w XII wieku