13 lipca 1923 roku został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie do 27 Dywizji Piechoty w Kowlu na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej, pozostając oficerem nadetatowym 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie.
Od 19 października 1924 roku bezpośrednim przełożonym pułkownika Tarabanowicza był generał brygady Karol Krauss, dowódca 27 Dywizji Piechoty, także oficer byłej c. i k. armii. 5 lutego 1927 roku w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych zostało opublikowane rozporządzenie Prezydenta RP Ignacego Mościckiego w sprawie przeniesienia generała Kraussa w stan spoczynku. 11 lutego 1927 roku inspektor armii, generał broni Lucjan Żeligowski w piśmie do Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, marszałka Polski Józefa Piłsudskiego stwierdził: „poczuwam się do obowiązku zameldowania Panu Marszałkowi, że podczas moich inspekcji miałem możność stwierdzenia wyjątkowo gorliwej i wydatnej pracy gen. Kraussa, stawiającej go w rzędzie generałów o dużym autorytecie i wysokich zaletach żołnierskich. Gdybym był z tytułu mojego stanowiska pytany o opinię wypowiedziałbym się za pozostawieniem gen. Kraussa w służbie czynnej, za zwolnieniem natomiast dowódcy piechoty dywizyjnej 27 DP, płk. Tarabanowicza, który istotnie, według mego zdania, żadnych wartości służbowych nie reprezentuje”Pismo L. 562/tjn.