Stanisław Tarabanowicz (ur. 7 czerwca 1877 w Zalesiu, zm. po 1933) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 7 czerwca 1877 roku w Zalesiu, w rodzinie Marcelego... Po ukończeniu czterech klas gimnazjum i dwóch klas szkoły agronomicznej wstąpił do cesarskiej i królewskiej armii. 18 sierpnia 1898 roku, po ukończeniu szkoły oficerskiej, został mianowany kadetem–zastępcą oficera ze starszeństwem z 1 września 1898 i wcielony do 19 pułku piechoty Obrony Krajowej we Lwowie. W latach 1906–1908 był słuchaczem c. i k. Szkoły Wojennej () w Wiedniu. W 1914 roku służył w c. i k. Komendzie 1 Korpusu w Krakowie. Od maja 1915 roku do stycznia 1916 roku walczył na froncie północno-zachodnim, jako dowódca III batalionu 19 pułku piechoty Obrony Krajowej. Następnie był zastępcą szefa Biura Wywiadowczego 2 Armii. W maju 1916 roku został przeniesiony do Legionów Polskich i przydzielony do c. i k. Komendy II Brygady. Rozporządzeniem c. i k. Naczelnej Komendy Armii K. Nr 34114 z 26 października 1916 roku został mianowany majorem Legionów PolskichCAW sygn. I.120.1.294, s. 632.. 22 listopada 1916 roku został szefem sztabu II Brygady Legionów Polskich. Następnie dowodził baonem rekrutów i batalionem w 3 pułku piechoty. 12 sierpnia 1917 roku został przeniesiony, na własną prośbę, z Legionów Polskich do c. i k.