W ramach wdzięczności opisała dobroć swojego bratanka i jego żony w swoich dziennikach.
Królowa wdowa Zofia Amalia zmarła w lutym 1685 i 19 maja tego samego roku Eleonora Krystyna została poinformowana o królewskim rozkazie uwolnienia z więzienia. Ciotkę przyjęła córka jej siostry Elżbieta Augusta Lindenov, która odebrała ubraną na czarno i w welonie hrabinę, która odwiedziła królową i dwór, złożyła wizytę Chrystianowi V. W chwili wyjścia z Białej Wieży Eleonora Krystyna miała sześćdziesiąt trzy lata, z czego spędziła w wieży dwadzieścia jeden lat, dziewięć miesięcy i jedenaście dni. Ostatnie lata swojego życia spędziła w klasztorze Maribo.
Potomstwo Eleonora Krystyna wraz ze swym mężem Corfitzem Ulfeldtem miała dziesięcioro dzieci: Chrystian (5 grudnia 1637 – 29 lutego 1688); Anna Katarzyna (18 marca 1639 – 27 maja 1707), żona holenderskiego barona Wergiliusza de Cassette; Jakub (1640 – 1642); Ellen (listopad 1643 – 11 grudnia 1677); Ludwik (1644 – 1668); Corfitz (1645 – 8 sierpnia 1688); Leon Belgicus (1646–1651); Eleonora Zofia (1647 – 15 sierpnia 1698), żona szlachcica Lavego Becka; Otton (1648 – 1651); Leon (22 marca 1651 – 11 kwietnia 1716), austriacki marszałek