Po wojnie pracował w Starostwie w Opocznie jako kierownik Referatu Przemysłowego. Od listopada 1945 r. był wykładowcą „Części maszyn” na Wydziale Elektrycznym oraz „Samochodowych części maszyn” na Wydziale Mechanicznym Szkoły Inżynierskiej H. Wawelberga i S. Rotwanda. W 1951 r. został pracownikiem naukowym (zastępcą profesora) w Katedrze Części Maszyn na Wydziale Mechanicznym Konstrukcyjnym Politechniki Warszawskiej, w 1955 r. mianowany docentem i kierownikiem Katedry Części Maszyn na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów. W latach 1956–1960 założyciel i dziekan Wydziału Samochodów i Ciągników. Od 1960 r. kierował Katedrą Części Maszyn „B” na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów. Ponadto pracował w Zakładach Mechanicznych „Ursus”, czynnie uczestnicząc w odbudowie i uruchomieniu produkcji traktorów w fabryce.
Jeszcze przed wybuchem wojny skonstruował karabin maszynowy pilota wz. 33 oraz najcięższy karabin maszynowy Karabin maszynowy wz. 38FK (modele „A” i „B”). W latach 50. zaprojektował pistolet maszynowy AJ-56 i karabinek samoczynny SJ-57.
19 stycznia 1955 r. został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego..
Był mężem Elżbiety Janiny ze Świętochowskich (1909–2006), ojcem Krystyny (1937–2008).