Od kwietnia 1943 szef wydziału operacyjnego - zastępca szefa sztabu Stepowego Okręgu Wojskowego, a od lipca 1943 - Frontu Stepowego, w listopadzie-grudniu 1942 uczestniczył w operacji tuapseńskiej, w styczniu 1943 w Północno-Kaukaskiej Operacji Strategicznej, w walkach na Kubaniu i (lipiec-sierpień 1943) operacji biełgorodzko-charkowskiej, od sierpnia 1943 w dyspozycji Razwiedupra Armii Czerwonej.
Od 24 października 1944 generał porucznik, od października 1944 szef Misji Wojskowej ZSRR w W. Brytanii, od kwietnia 1945 członek delegacji ZSRR na konferencję w San Francisco, na której powołano ONZ, od czerwca 1945 szef specjalnej grupy sztabu, od czerwca 1945 szef specjalnej grupy sztabu, a od września 1945 zastępca szefa sztabu Radzieckiej Administracji Wojskowej w Niemczech. Od maja 1946 przedstawiciel Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR w Komitecie Wojskowo-Sztabowym ONZ, od grudnia 1949 ponownie w wywiadzie, od 7 lutego 1950 do 13 czerwca 1951 szef Zarządu Stosunków Zagranicznych Razwiedupra Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, od 13 czerwca 1951 do 6 maja 1953 zastępca szefa Razwiedupra, od 6 maja do listopada 1953 szef jego Informacji, 18 listopada 1953 zwolniony do rezerwy.