W 1940 mianowany docentem. Od października 1941 do lipca 1944 nauczyciel w szkole zawodowej o profilu chemicznym oraz w Izbie Przemysłowo-Handlowej. Od sierpnia 1944 do kwietnia 1945 przebywał w Tuchowie pod Tarnowem.
Od 13 kwietnia 1945 w Gdańsku. Był w Grupie Operacyjnej Ministerstwa Oświaty do spraw zabezpieczenia i organizacji Politechniki Gdańskiej. Jeden z pierwszych organizatorów polskiej Politechniki Gdańskiej w 1945. W 1945-1948 był dziekanem, w 1948-1950 prodziekanem Wydziału Chemicznego PG. Przyczynił się do reaktywowania nauki od 1 października 1945 oraz reaktywowania zajęć dydaktycznych i badań naukowych wraz z nielicznymi laboratoriami. Zgromadził liczne minerały i skały będące zalążkiem muzeum mineralogiczno-petrograficznego.
Skompletował okazy minerałów oraz modele krystalograficzne i zapoczątkował gromadzenie książek do biblioteki Wydziału Chemicznego – filii Biblioteki Głównej Politechniki Gdańskiej uruchomionej w 1955.