Giacomo został skazany na powieszenie, poćwiartowanie i spalenie, Beatrice i Lucrezia na ścięcie na mannaji – prototypie gilotyny, a Bernardo na przyglądanie się ich śmierci, pozbawienie majątku i dożywotnie galery. Po spaleniu Giacoma przyszedł czas na Lucrezię i Beatrice – pierwsza z nich, przerażona, stała jak sparaliżowana, podczas gdy jej pasierbica wskoczyła szybko na blat urządzenia, zasłaniając długą suknią nogi i położyła głowę pod ostrze. Podobno kiedy Lucrezia krzyknęła „Boję się”, Beatrice cicho i z godnością odpowiedziała „Tak trzeba, matko”. Jej ciało zostało zabalsamowane i złożone w kościele San Pietro in Montorio.
Legenda thumbnail|left|H.G. Hosmer: Beatrice Cenci Popularność Beatrice i jej nieszczęście szybko przyczyniły się do powstania legendy o niewinnej ofierze żądzy ojca, która co roku w wigilię swojej śmierci pojawia się na moście św. Anioła i stoi tam z zawiniątkiem. Beatrice Cenci stała się symbolem ludu rzymskiego opierającego się okrucieństwu arystokracji.
Beatrice Cenci w kulturze Historia Beatrice Cenci stała się natchnieniem dla pisarzy, artystów i ludzi kina.