Bolesław Kamykowski (ur. 23 października 1927 w Lublinie, zm. 14 listopada 1993 w Warszawie) – polski scenograf i kostiumograf filmowy, malarz i pedagog.
Życiorys Syn Ludwika Kamykowskiego. Absolwent scenografii na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom 1952). W latach 50. i 60. zajmował się scenografią teatralną. Tworzył scenografię w krakowskich teatrach: Dramatycznych (1951–1954) i im. Juliusza Słowackiego (1954–1957). Od 1955 związany z kinematografią, później współpracował też z ośrodkami telewizyjnymi w Krakowie, Łodzi i Warszawie. W latach 1982–1989 wykładał na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, od 1989 w Studium Scenografii ASP w Krakowie. W latach 1988–1990 był głównym scenografem w ośrodku TVP Kraków.
Laureat Nagrody za scenografię do filmu Sól ziemi czarnej na Lubuskim Lecie Filmowym w Łagowie w 1970 oraz Nagrody za scenografię do filmu Zielone, minione... na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku w 1976.
Bolesławowi Kamykowskiemu został poświęcony film dokumentalny pt. Bolesław Kamykowski. Kamyk zrealizowany w 1995 przez Dominika Kozioła.
Odznaczenia
Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 stycznia 1955)M.P. 1955 r. nr 103, poz. 1410 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki, s.