W XVII w. William Finnes, 1. wicehrabia Saye and Sele, był jednym z czołowych liderów opozycji przeciwko Karolowi I. W latach poprzedzających wojnę domową wykorzystywał on zamek jako miejsce spotkań sympatyków ParlamentuFurtado, Peter; Geddes, Candida; Harris, Nathaniel; Harrison, Hazel; Pettit, Paul (1987)., takich jak John Pym i John Hampden. W 1642 roku 1. wicehrabia zgromadził armię i poprowadził wojska do walki przeciw królowi w nierozstrzygniętej bitwie pod Edgehill. W ciągu kolejnych dni wojska rojalistów obległy zamek, sprawnie pokonując obrońców i zajmując go na pewien czas. Po zakończeniu działań wojennych konieczna była naprawa zniszczeń dokonanych przez działa rojalistów. 1. wicehrabiemu udało się uniknąć podpisania wyroku śmierci na króla Karola I i dzięki temu zdołał naprawić stosunki z koroną po restauracji monarchii w Wielkiej Brytanii.
W XIX w zamek popadł w ruinę, jednak odratował go Frederick Finnes, 16. Lord Saye and Sele, sprowadzając do zamku wiktoriańskiego architekta, Sir George’a Gilberta Scotta. Ogrody zostały przekształcone przez Lady Algernon Gordon-Lennox., edwardiańską bywalczynię salonów, która na przełomie XIX i XX w. wynajmowała Broughton Castle. Gościła tam również Edwarda VII.