W czasie przeszłym czasowniki te mają formę: mylił, myliła, mylili, pylił, pyliła, pylili. W odmianie rzeczowników, przymiotników, zaimków i czasowników nie odróżnia się form męskoosobowych typu: ci, nasi, dobrzy, mili chłopcy,, lecz stosuje się formy żeńsko-rzeczowe: te nasze dobre miłe chłopaki, czyli podobnie jak: te nasze dobre miłe kobity lub te nasze dobre dzieci. W bezokolicznikach czasowników nie rozróżnia się tu dwóch przyrostków –eć, –ić, np. siedzieć, robić, lecz tylko jeden przyrostek ić, i mówi się nie tylko robić, nosić, ruszyć, ale i siedzić, słyszyć, grzmić, zaprzyć (drzwi). W odmianie czasowników chwiać, grzać, lać, piać, wiać, dać, ziać (ziewać) w czasie przeszłym zachowany jest w liczbie mnogiej temat liczby pojedynczej, a więc: chwioł, chwioła, chwioli, loł, loła, loli, grzoł, grzoła, grzoli. Czasowniki bać się i stać mają tu nieściągniętą wymowę boić się, stoić, a w czasie przeszłym formę: bojoł się, bojała się, bojało się, stojoł, stojała, stojało.