Pełnił funkcję przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej w Przemyślu podczas wyborów parlamentarnych w 1919. Działał w Kole Związku Ludowo-Narodowego w Przemyślu. Publikował w przemyskich czasopismach „Echo Przemyskie” (korespondencyjnie podczas wojny, używając pseudonimu „Ziemowit”) oraz „Ziemia Przemyska” (po 1918). Podczas wyborów parlamentarnych w 1922 pracował w służbie prokuratorskiej Ministerstwa Sprawiedliwości. 7 grudnia 1922 ze stanowiska sędziego Sądu Okręgowego w Przemyślu został mianowany przez Naczelnika Państwa sędzią Sądu Najwyższego z dniem 1 stycznia 1923.
Działał społecznie. W Dolinie działał w Towarzystwie Szkoły Ludowej, Kole Dramatycznym oraz gniazda Polskim Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, którego został prezesem honorowego. W Przemyślu był członkiem od 1910, prezesem i honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Dramatycznego im. Aleksandra Fredry i Towarzystwa Muzycznego w Przemyślu. Pełnił funkcję prezesa Klubu Urzędników Państwowych w Warszawie. Hobbystycznie zajmował się fotografią. Był prezesem Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie. Ponadto rozwijał zainteresowania muzyczne tworząc opracowania w tej dziedzinie.
W 1929 przeszedł na emeryturę. Zmarł 26 listopada 1930 w Warszawie.