thumb|Aleksander Kokular, Portret Marii Szymanowskiej przy fortepianie thumb|Cenotaf w Sankt Petersburgu Maria Szymanowska z domu Wołowska, właśc. Marianna Agata (ur. 14 grudnia 1789 w Warszawie, zm. 25 lipca 1831 w Petersburgu) – polska pianistka i kompozytorka.
Życiorys Pochodziła z uszlachconej rodziny frankistów. Jej ojcem był warszawski piwowar, Franciszek Wołowski. Pisała liczne utwory na fortepian, m.in. etiudy, nokturny, walce, polonezy, mazurki, pieśni. Z małżeństwa z frankistą Józefem Szymanowskim herbu Młodzian (zm. 1832Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej św. Andrzeja Warszawa. Akt zgonu 258/1832) miała troje dzieci, bliźniaki Helenę (1811–1861, zamężną z Franciszkiem Malewskim) i Romualda (1811–1840, inżyniera) oraz Celinę (1812–1855, żonę Adama Mickiewicza); małżeństwo zakończyło się rozwodem. Po rozwodzie rozpoczęła karierę zawodowej pianistki. Poza Polską, Szymanowska koncertowała w Niemczech, Francji, Anglii, Włoszech, Holandii, Szwajcarii, Czechach, na Ukrainie, Litwie, i w Rosji.
W 1810 w Paryżu swą grą przyciąga uwagę kilku sławnych postaci. Luigi Cherubini, w dowód podziwu i szacunku, dedykuje jej Fantazję C-dur.