Juliusz Kałużniacki (ur. 25 stycznia 1869 w Aumühl, zm. 16 listopada 1928 w Bytomiu) – polski prawnik karnista, sędzia.
Życiorys Urodził się w 1869 na obszarze austriackiej Styrii. Kształcił się we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum i studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby wymiaru sprawiedliwości Austro-Węgier. Przez ok. 20 lat był sędzią na obszarze Małopolski Wschodniej. W 1917 został mianowany radcą dworu i pierwszym prokuratorem państwa
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do służby sądowniczej II Rzeczypospolitej. Od 1919 pracował jako sędzia w Poznaniu i organizator sądownictwa w Wielkopolsce. Działał na obszarze przekładu niemieckiego postępowania karnego i innych ustaw z języka niemieckiego. Pełnił funkcję prezesa senatu Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Od 1922 był członkiem Trybunału Rozjemczego dla spraw Górnego Śląskiego jako sędzia rozjemczy przy komisji mieszanej.