Henryk Franciszek Ksawery DudekW ewidencji wojskowej określony jako „Henryk Franciszek Dudek”. (ur. 8 lipca 1878 w Rohatynie, zm. 17 lipca 1954) – polski inżynier, oficer, urzędnik ministerialny w II RP.
Życiorys Urodził się 8 lipca 1878 w Rohatynie jako syn Jana i Eleonory z domu Kowalskiej. Egzamin dojrzałości zdał w gimnazjum w Krakowie. Ukończył studia na Politechnice Lwowskiej z tytułem inżyniera. Od 1906 do 1913 pracował w sferze kulturalno-oświatowej w powiecie tarnobrzeskim i w Skawinie. Publikował w „Czasopiśmie Technicznym”.
Po wybuchu I wojny światowej został powołany do c. i k. armii w stopniu porucznika i służył przy budowie dróg na terenach serbskich, czarnogórskich, albańskich.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był przydzielony jako oficer rezerwowy do 21 pułku artylerii polowej w Krakowie. W 1934 jako porucznik rezerwy pospolitego ruszenia artylerii był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr V jako oficer reklamowany na 12 miesięcy i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto.