Specjalizował się w rysunku, malarstwie, monotypii, grafice, linorycie, gipsorycie. Zajmował się także rękodziełem artystycznym, prowadząc pracownię w tym zakresie. W malarstwie wykonywał portrety (np. Teresy i Jana Sudołów), akty, pejzaże. W 1955 wykonał kopię Obrazu Matki Bożej Pocieszenia z kościoła Franciszkanów w Sanoku, ponadto namalował na płótnie fragment oryginału tego obrazu, wykorzystany po 1967 do stworzenia jego kopii wraz ze srebrną sukienką. W 1971 namalował obraz beatyfikowanego wówczas św. Maksymiliana Marii Kolbego, umieszczony na ołtarzu w lewej nawie tegoż kościoła. Zajmował się renowacją rzeźby Atlasa, istniejącej na fasadzie kamienicy przy ul. Kazimierza Wielkiego 6 w Sanoku, odnawiononej w 1974. Od czasów studenckich tworzył obrazy w celach zarobkowych, traktując malarstwo jako źródło zarobku. W Muzeum Historycznym w Sanoku zostały zgromadzone zachowane prace Bronisława Naczasa. Ponadto jego dzieła trafiły do Muzeum Sakralnego ks. Markowicza w Krakowie.
W 1964 otrzymał nagrodę za twórczość plastyczną, przyznaną przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku.
Bronisław Naczas od ok. 1960 przebywał na rencie wskutek pogarszającego się stanu wzroku. Zmarł 4 sierpnia 1984 w Sanoku.