Terebieżów Dolny (błr. Ніжні Церабяжоў; ros. Нижний Теребежов, hist. również Terebezów) – wieś na Białorusi, w rejonie stolińskim obwodu brzeskiego, około 11 km na południowy zachód od Stolina, nad meandrami starorzecza Horynia i przy granicy z Ukrainą.
W Terebieżowie Dolnym istnieje wybudowana w 1872 roku parafialna cerkiew prawosławna pw. św. Proroka Eliasza.
Historia Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Terebieżów, wcześniej należący do województwa brzeskolitewskiego Rzeczypospolitej, znalazł się na terenie guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. W czasach carskich i II Rzeczypospolitej do 1928 siedziba gminy Terebieżów. W II połowie XIX wieku we wsi funkcjonowała gorzelnia.
Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Terebieżów Dolny znalazł się na terenie Polski, w powiecie stolińskim województwa poleskiego. W 1928 roku gminę Terebieżów zlikwidowano, a miejscowość weszła w skład gminy Stolin. Od 1945 w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.