Na elewacji frontowej po bokach głównego wejścia dodane zostały rzeźbione plakiety, z kolei we wnętrzu zamalowane zostały freski zdobiące ściany wykonane przez Leistikowa. W roku 2010 została wpisana do rejestru zabytków.
Architektura
Kaplica na Cmentarzu Osobowickim była w czasie gdy powstawała obiektem nowatorskim pod kilkoma względami. Była jednym z pierwszych we Wrocławiu obiektów sztuki całościowej (niem. Gesamtkunstwerk), czyli łączących formę architektoniczną z malarstwem i rzeźbą. Wykonane w jej wnętrzu freski i witraże były jednymi z pierwszych dzieł sztuki abstrakcyjnej we Wrocławiu. Była też jednym z pierwszych budynków z nurtu Neues Bauen z charakterystycznymi dla niego: płaskim dachem, białymi elewacjami i oszczędną plastyką, wzniesionych w stolicy prowincji śląskiej.
Budynek wzniesiony częściowo w żelbetowej konstrukcji szkieletowej, a częściowo murowanej, składa się z kilku połączonych ze sobą addytywnie kubicznych brył. Najwyższą z nich jest usytuowana w południowej części na planie prostokąta nawa główna zwieńczona ażurową sygnaturką złożoną z okrągłych kolumienek krytych płaskim daszkiem, który pierwotnie wieńczył krzyż.