31 marca 1924 został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 17. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od kwietnia tego roku - kawalerii)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 170.. Z dniem 15 listopada 1924 został przeniesiony z DOK VII do 7 pułku strzelców konnych w Poznaniu.
W październiku 1926 został przydzielony do składu osobowego inspektora armii generała dywizji Aleksandra Osińskiego na stanowisko oficera sztabu z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów kawalerii. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 17. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W lutym 1928 został przydzielony do Wojskowego Biura Historycznego w Warszawie na stanowisko szefa wydziału.
22 marca 1929 został przeniesiony do 26 pułku ułanów wielkopolskich w Baranowiczach na stanowisko dowódcy pułkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 22 marca 1929 roku, s. 101.. W czasie opiniowania służbowego za 1932 został „zdyskwalifikowany”, jako dowódca pułkuLista zdyskwalifikowanych generałów, pułkowników i podpułkowników, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/121, s. 792.. Obowiązki dowódcy pułku pełnił do 14 lutego 1936.