Aleksandra Gabrysiak (ur. 16 kwietnia 1942 w Radzyminie, zm. 6 lutego 1993 w Elblągu) – polska lekarka, sługa Boża Kościoła katolickiego, zamordowana w 1993. Życiorys W latach 1962–1968 studiowała na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku, pokonując poważne trudności, związane z niepełnosprawnością spowodowaną krzywicą. Po skończeniu studiów została zatrudniona w Zakładzie Biochemii Klinicznej tejże uczelni. W roku 1979 otrzymała stanowisko kierownika laboratorium w Tczewie. W Tczewie dała się poznać jako osoba o wielkim sercu społecznika. Założyła tam Telefon Zaufania. Udzielała się w Klubie Seniora. Była lekarzem w sposób odbiegający od powszechnie przyjętych norm. Była cała dla swoich pacjentów, nie tylko lekarzem ich ciała, ale i duszy. W tym czasie przyszła na świat Marysia - jej adoptowana córka, którą wychowywała samotnie. Kochała ją jak własne dziecko. W 1975 r. przeniosła się do Elbląga. Tam objęła kierownictwo laboratorium w tamtejszym Szpitalu ZOZ i podobnie jak w Tczewie, zorganizowała je w sposób bardzo profesjonalny. W tym czasie uzyskała II stopień specjalizacji z zakresu diagnostyki laboratoryjnej. W Elblągu jeszcze bardziej, bezgranicznie oddała się służbie chorym, uzależnionym od nałogów, samotnym matkom, więźniom, wszystkim potrzebującym.