Równocześnie od 1947 prowadził wykłady z biologii na kursie wstępnym na Politechnikę, w 1949 obronił pracę doktorską. W 1951 zmarł prof. Zygmunt Markowski, wówczas Bronisław Gancarz został mianowany zastępcą profesora, a rok później kierownikiem Katedry Chorób Wewnętrznych. W 1953 został wybrany na prodziekana i pełnił tę funkcję przez trzy lata, w międzyczasie odbył dwa staże w Budapeszcie. W 1954 uzyskał nominację na docenta, a w 1960 na profesora nadzwyczajnego. W 1958 odbył ośmiomiesięczny staż w Klinice Chorób Wewnętrznych Tierärztliche Hochschule w Wiedniu. W 1962 został dziekanem Wydziału Medycyny Weterynaryjnej i pełnił tę funkcję przez dwa lata, w 1983 przeszedł na emeryturę. Pochowany na cmentarzu św. Rodziny we Wrocławiuśp. Gancarz Bronisław. mały|Grób prof. Bronisława Gancarza na cmentarzu św. Rodziny we Wrocławiu Dorobek naukowy Dorobek naukowy Bronisława Gancarza obejmuje 87 pozycji, które były publikowane, należą do nich m.in.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bronisław Gancarz (weterynarz) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.