Tydzień po rozpoczęciu niemieckiej inwazji na Polskę został ewakuowany z Warszawy (7 września 1939). Później przedostał się do Rumunii, a następnie na Węgry, gdzie spędził kilka miesięcy w więzieniu. Do Polski powrócił w 1941 przez zieloną granicę trasą kurierską „Las” (stworzoną przez kuriera Stefana Grzyba ps. „Adam”, a przeprowadzony przez Kazimierza Sołtysika ps. „Kazek” – późniejszych żołnierzy Grupy Kampinos). Następnie włączył się w działalność konspiracyjną. Był kolejno żołnierzem Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Od września 1941 dowodził VIII Rejonem VII Obwodu AK Okręgu Warszawskiego. W 1942 roku otrzymał awans do stopnia kapitana. W powstaniu warszawskim dowodził grupą „Kampinos”, był ciężko ranny w ataku na lotnisko bielańskie. Po upadku powstania nadal uczestniczył w pracy konspiracyjnej, awansując w 1945 roku na majora.

Po wojnie był związany z Lewicą PSL, następnie pracował w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej i Wydawnictwie „Prasa ZSL”.