Rękopisy obecne były już w katalogu Biblioteki Raczyńskich z roku 1885, ale opisał je dopiero w 1967 Tadeusz Majda. Dokładne opracowanie sporządziła Małgorzata Łabęcka-Koecherowa w 1970, a w 1974 również wydała dzieło. Dzięki temu wydaniu oba dramaty trafiły do tureckich opracowań literackich.
Dzieło napisane jest w konwencji komedii europejskiej, co stało w sprzeczności z ówczesną wysoką literaturą turecką, pisaną w sztucznym i napuszonym języku, pełnym ozdobników. Zawiera wiele sprośnych dowcipów i niewybrednych scen obyczajowych, a także wulgaryzmów. Fakt ten miał prawdopodobnie wpływ na anonimowość autora, który nie życzył sobie tego rodzaju popularności.
Przypisy
Kategoria:Biblioteka Raczyńskich w Poznaniu Kategoria:Tureckie utwory dramatyczne