Najbardziej charakterystyczne elementy wyglądu kompaktowego crossovera Toyoty to wielkie, szerokie przednie reflektory dominujące wygląd pasa przedniego, wyraźnie zaznaczone tylne nadkola, wystające poza obrys nadwozia klosze tylnych świateł, a także ukryta klamka tylnych drzwi oraz spoiler. Wygląd auta łączy elementy wyglądu hatchbacka, coupe oraz SUV-a. Z racji specyficznego, mało rodzinnego, charakteru auta typowego dla najmniejszych crossoverów na rynku niektóre źródła podawały błędne spekulacje, iż jest on crossoverem segmentu B i odpowiedzią na takie modele jak Nissan Juke czy Renault Captur – de facto C-HR jest autem o segment większym i celuje przede wszystkim w takie samochody jak Mitsubishi ASX i Nissan Qashqai, o czym świadczą przede wszystkim jego wymiary. Dopiero pół roku po premierze producent ujawnił oficjalne zdjęcia wnętrza modelu C-HR. Deska rozdzielcza odznacza się ograniczoną do minimum liczbą przycisków i przełączników. Dominuje ją ekran dotykowy, z którego sterować można m.in. radiem czy nawigacją satelitarną.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Toyota C-HR · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.