Utwór kończy się zaakcentowaną kadencją zawieszoną, co daje w wybrzmieniu efekt nierozładowanego napięcia, a także stanowi świetny punkt wyjścia dla początku kolejnego utworu na płycie – Prawo Izaaka Newtona, który rozpoczyna się toniką w tej samej tonacji, sprawiając wrażenie logicznego następstwa harmonicznego.
Utwór ten, ze względu na skomplikowaną formę i refleksyjną atmosferę jest wykonywany na żywo bardzo rzadko, na wybranych koncertach zespołu. Współcześnie były to m.in. koncert "Skaldowie plus przyjaciele" w 2000 roku, lub koncert z okazji 45 urodzin zespołu na rynku w Krakowie, w 2010 roku.
Muzycy, biorący udział w nagraniu Andrzej Zieliński – organy Hammonda, śpiew; Jacek Zieliński – śpiew; Konrad Ratyński – gitara basowa; Jerzy Tarsiński – gitara; Jan Budziaszek – perkusja; Chór PRiTV pod dyrekcją Andrzeja Zielińskiego
Kategoria:Piosenki Skaldów