W 1971 opublikował pracę Stare Miasto w Poznaniu. Zniszczenia – odbudowa – program dalszych prac (1971), na podstawie której w 1972 otrzymał na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu stopień doktora nauk humanistycznych. Od 1973 do 1991 pracował najpierw jako adiunkt, a od 1976 jako docent na Politechnice Poznańskiej. Równocześnie w latach 1974-1978 był zatrudniony w poznańskim oddziale Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Konserwacji Zabytków, a w latach 1978–1990 był dyrektorem Muzeum Narodowego w Poznaniu.

Był jednym z założycieli Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków i w latach 1980-1984 jego wiceprezesem, a w latach 1998-2006 prezesem Zarządu Oddziału w Poznaniu. W latach 2002-2015 był członkiem Komitetu Odbudowy Zamku Królewskiego w Poznaniu, kierował jego zespołem programowym.

Wydał przewodnik po Starym Mieście w Poznaniu (1975), a z Bogdanem Zgodzińskim przewodnik Poznań i okolica (1980).

W 1957 poślubił Stanisławę Chodorowską, miał z nią syna, Mariusza, który również został historykiem sztuki.

Pogrzeb odbył się 23 stycznia 2025, na cmentarzu przy ul.