W latach 1761–1776, za czasów biskupa Maksymiliana Hamiltona, tereny ogrodów poszerzono o fragmenty łęgów, schodzących ku rzece Morawie, tworząc początek założenia parkowego. Pod koniec XVIII w. arcybiskup Colloredo-Waldsee kazał wybudować przy północnym froncie pałacu loggię z podwójnymi schodami, wiodącymi do małego, tarasowego ogrodu, nazwane później „kolumnadą Colloreda”. W tym czasie dawny ogród coraz bardziej przybierał formę parku w stylu angielskim. Po roku 1803 rozszerzono go aż po samą Morawę tak, że objął staw (czes. Dlouhý rybník), kanał i pochodzące z tego samego okresu drobne budowle sentymentalne. Ostatnie większe zmiany w urządzeniu parku miały miejsce w pierwszej połowie XIX w. Powstały wtedy: Pawilon Chiński (czes. Čínský pavilon), Domek Rybacki (czes. Rybářský domek), Kolumnada Pompejańska (czes. Pompejanská kolonáda) i Podwórzec Maksymiliański (czes. Maximilianův dvůr), projektowane przez architekta Antona Arche.
Stan aktualny Obecnie w parku rośnie ponad 200 gatunków drzew i krzewów, w tym wiele gatunków egzotycznych z różnych regionów Europy, Azji i