Po konsultacji z lekarzami na powierzchni przekonują się, że ich zapasy najprawdopodobniej nie wystarczą do końca akcji i grozi im śmierć głodowa.
thumb|180px|right|W The Case of the Speluncean Explorers zjedzona osoba została wybrana przez rzut kośćmi. Metoda ta była rozważana jako możliwy sposób wyboru ofiary w prawdziwej sprawie R. v. Dudley and Stephens.
Jeden z grotołazów, Roger Whetmore, pyta w imieniu wszystkich uwięzionych czy przetrwają 10 dni „jeśli skonsumują ciało jednego ze swoich”. Medyczni eksperci niechętnie potwierdzają. Whetmore pyta wtedy, czy powinni wybrać na chybił trafił osobę do zabicia i zjedzenia. Nikt nie odpowiada na drugie pytanie. Wkrótce potem kontakt radiowy zostaje stracony.
Po tym jak zapadlisko jest oczyszczone, okazuje się, że tylko czwórka grotołazów przeżyła. Roger Whetmore został zabity i zjedzony przez pozostałych. Grupa ocalałych zgodnie twierdzi, że to Whetmore zaproponował kanibalizm jako rozwiązanie krytycznej sytuacji. Również on wpadł na pomysł wyboru ofiary poprzez rzut należącymi do niego kośćmi.