Chen shi taijiquan (; Chen taiji, Chen tai chi) – styl taijiquan (taichi) rodziny Chen z Chenjiagou w prowincji Henan w Chinach.

Historia Za twórcę tego stylu tradycyjnie uważa się Chen Wangtinga (陈王廷), który jako dowódca wojsk prowincji zaznajomił się z wieloma istniejącymi w tamtych czasach technikami bojowymi. Kluczową techniką dla Mistrza Chena była sztuka walki halabardą. Obecnie uważa się, że jest to źródło współczesnych form taijiquan rodziny Chen. Ponieważ halabarda była bronią ciężką, stąd wykształciły się w tym stylu formy wymagające niskich pozycji i pracy całym ciałem, a w szczególności dolną częścią brzucha. Efektem ewolucji stylu Chen była unikalna kompilacja ćwiczeń energetycznych Qigong wersji Chan Si Gong (Rozwijanie Jedwabnego Kokonu) oraz form "bojowych" zawierających w sobie dynamiczne uderzenia Fa Jing.

Ze stylu Chen wywodzą się inne style taijiquan. Jako pierwszy wyodrębnił się w XIX w. styl Yang, którego założyciel - Yang Luchan - pobierał nauki w rodzinie Chen.