Zef Kolombi (ur. 3 marca 1907 w Sarajewie, zm. 23 stycznia 1949 w Szkodrze) – albański malarz.
Życiorys Urodził się w Sarajewie, w rodzinie mieszanej. Ojciec Gjon Kolombi był właścicielem hotelu (pochodził ze Szkodry), matka Stefania Hajdovnik pochodziła ze Słowenii). W latach 1910-1911 stracił oboje rodziców i wraz z siostrą Verą przeniósł się do Szkodry, gdzie zamieszkał w domu swojej babki, a po jej śmierci znalazł się pod opieką krewnego Sokrata Shkreliego. Po ukończeniu szkoły prowadzonej przez Austriaków pracował w hotelu Grand (tam też pierwszy raz eksponował publicznie swoje obrazy). W 1929 uzyskał stypendium albańskiego ministerstwa edukacji, które umożliwiło mu podjęcie studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie. Powrócił do Albanii w 1933 i podjął pracę nauczyciela rysunku w Szkole Pedagogicznej (Shkolla Normale) w Elbasanie. W 1941 powrócił do Szkodry. Gruźlica i astma, na którą cierpiał przyczyniły się do jego przedwczesnej śmierci. W latach 90. XX w. został uhonorowany tytułem Malarza Ludu (Piktor i Popullit).