Tramwaje typu GT6-EP różnią się od typu GT6-D także tym, że zostały one przystosowane do poruszania się po torach linii kolejowej Karlsruhe – Bad Herrenalb; wyposażono je m.in. w gwizdek ostrzegawczy oraz koła o specjalnym profilu, umożliwiającym poruszanie się tramwajów zarówno po torowisku tramwajowym, jak i kolejowym.
Skrajne wózki Jakobsa napędzane są przez silniki prądu zmiennego o łącznej mocy 240 kW. Podobnie jak tramwaje typu GT6-EP i GT8-EP, posiadają one sprzęg elektryczny, który umożliwia połączenie ze sobą do czterech wagonów.
Wnętrze i malowanie Przedział pasażerski został wyposażony w obite materiałem imitującym skórę siedzenia, zainstalowane w układzie 2+2. Początkowo w tylnej części wagonu znajdowało się dodatkowe miejsce dla konduktora, które zostało zdemontowane w 1966 r. podczas przebudowy w zakładzie Waggonfabrik Rastatt.
Tramwaje polakierowane były na kolor żółty z czerwonymi paskami pod oknem oraz czerwonym fartuchem. Cechą charakterystyczną było to, że podobnie jak wagony typu GT6-D i GT8-D, każdy z GT6-EP otrzymał nazwę na cześć berlińskiego osiedla lub części miasta;