Do miasta sprowadzeni zostali asyryjscy osadnicy, a ono samo stało się prowincjonalnym centrum asyryjskiej administracji. O istnieniu prowincji Tuszhan w czasach Aszurnasirpala II świadczy wpis w asyryjskiej kronice eponimów, która jako urzędnika limmu (eponima) w 867 r. p.n.e. wymienia Isztar-emuqaję, gubernatora prowincji Tuszhan. Salmanasar III (858-824 p.n.e.), syn Aszurnasirpala II, przekazał prowincje Tuszhan i Amedi w zarząd Ninurta-kibsi-usurowi, swemu wielkiemu podczaszemu (rab šāqê). Dopiero w czasach Adad-nirari III (810-783 p.n.e.) Tuszhan ponownie stało się oddzielną prowincją. Gubernatorzy prowincji Tuszhan wymieniani są jako eponimowie w 794 r. p.n.e. (Mukin-abua), 764 r. p.n.e. (Sidqi-ilu), 728 r. p.n.e. (Dur-Aszur) i 707 r. p.n.e. (Sza-Aszur-dubbu). Za rządów Tiglat-Pilesera III (744-727 p.n.e.) do prowincji tej przesiedlono ludność deportowaną z podbitych przez niego ziem na zachodzie. Wymieniana jest ona też w tekstach administracyjnych i dokumentach prawnych z czasów Sargona II (722-705 p.n.e.) i Aszurbanipala (669-627?